روایت ناتمام یک تابو

این دنیای جگرخراش!

1.

کوتوله ی کفاش!

یه آقای خیلی کوچولویی سر میدوون هس که کفاشه ...شبیه داوودگوژپشت صادق هدایته...البته کمی هم کوچولوتر....یه رفیق کوچولویی هم داره که گاهی وقتا میشینن با هم حرف میزنن... کفشمو دو دستی گرفت!به خودم گفتم این کفشای غوله؟!دوستش با دوچرخه اومده بود یه دوچرخه اندازه بچه چهار ساله...داشت منو نیگا میکرد...یه نوع نگاه خاص ...از همون نگاهایی که من وقتی حسرت کسیو دارم ،میندازم.از همون نگاهایی که استاد طاسمون به سرهمه ی پسرای کلاس میندازه!از همون نگاههایی که اوون پیرمردای پارک به ما جوونای سرحال داشتن...یادش بخیر اون روز!نه یادش نخیر اونروز!...چقدر حجت بدجنس شده بود!ما هم که عین مشنگا داشتیم آواز میخووندیم و میخندیدیم و میدویدیم وجنگوولک بازی های جوونی دیگه...ان جی او ی پسران ترشیده رو رد کردیم!رسیدیم به کمپ کهولت سنی ها...حجت با وقاحت تمام شرو کرد به زل زدن به پیرمرداوخوندن آواز:آدم وقتی پیر میشه/از زندگی سیر میشه...آدم وقتی پیرمیشه/از زندگی سیر میشه!من مونده بودم چی بگم....به خودم گفتم ماجرای پیروجوانه :

تازه جوانی ز سر ریش خند!/گفت به پیری که کمانت به چند؟/ پیر بخندید و بگفت ای جوان!  / این دهدت چرخ فلک رایگان!...

القصه!آقا کوچوولوه نگاهش بدجوور تیز بود..تا عمق قلبم نفوذ کرد...حالا چنروزی هس افسردگی گرفتم....همه ش به خودم میگم:ای دنیای جگرخراش!

 

2.

پرنده کوچک بود /پرنده فکر نمی کرد/پرنده روزنامه نمی خواند/پرنده قرض نداشت /پرنده آه /فقط یک پرنده بود/فروغ

 

درخت نارنج و سایه های بولواری      نشسته کارگری زیر رنج بیکاری

                          تو می دوی وسط فکرهای بی بیلش

بهار آمده و هر پرنده بیپولست     پرنده قرض ندارد پرنده شنگولست

                          و فکرهاش که جاریست زیر سیبیلش

:غم چه کار کنم یا چه کار خواهم کرد   به زندگیم که اینبار بار خواهم کرد

                           به جیب سوراخ زندگیش در ژیله ش

به سیم برق پرنده به لانه ای زیرش      به فکر لانه ی در شرکت توانیرش

                           ومرد درفکر خانه های فامیلش

پرنده با جفتش...صحبت و گپ و گفتش    پرنده با چندین عائله زن مفتش

                          جک و پریدن و تفریح و سکس با ایلش

پرنده بااین اوصاف وضع عالی داشت /شناسنامه و پاسپورت و کارت ملی داشت

                           حقوق آب و گل و بیمه و گرامیداشت

                          پرنده خوشحال از عید و وقت تحویلش

 

                       برای کارگری ساده توی بیکاری

                     ادامه دادن یک    زندگی   اجباری

                     کلنگ محکم برزندگیش کوبیده

                    به روی فرق سرش...به هزار و یک ایده

                    به نفرت از احساس پرنده های جهان

                    به پوچی پستی درپرنده  و   انسان

                    نگاه کردن به زخمهای تووی  سرش

                    به زبری دستش به خمیده ی کمرش

                    به  روزهای بدون  امیدوار  شدن

                    به کار... کار به مشغول کار... کار شدن

                    به مردمی که کنارش بزرگ جلوه کنند

                    که در هراس نگاهاش گرگ جلوه کنند

                    و مرد شاید هرگز ندیده هیچکاک را

                    کجای نقشه ی دردش کشیده اند آکرا؟!!!!!!*

                   چه فرق می کنداینکه رئیس جمهورش

                    کنار آمده با غرب و خاور دورش

                    کجاست دغدغه ای  غیر بند تنبان؟کو؟

                    چرا  بداند  از   ماجرای   تنباکو

                   چه فرق می کندش بحث مارکسی ؟هگلی؟

                    برای مردی تا روی بیضه هاش گلی

                   ارومیه کف دریاچه اش نمک باشد

                   وپایتخت به روی گسل :ترک باشد؟

                   که پارکینگ و حیاط و مشاع وغیر مشاع

                  که گاو عر بزند یا که خر بگوید ماااااااااااااااع

                  چه فرق می کندش قهوه نسکافه چایی

                   اساس فرق  خود ارجاعی وخود ارضایی

                   که سارتر را آروق پس از تهوع را

                  که زندگی پر از بوی گَنده ی گُع را

                  که از سیاست و اینجور حرفها بزند 

                  به جز دوچرخه که در زندگیش پا بزند

                 که روزنامه بخواند که باسواد شود

                 که ارثبرده ی کوروش و، کیقباد شود

                 که ما به فکر جهان اتوپیا باشیم

                درانتظار نماینده ی خدا باشیم

                کنارپارک-خیابان بمیردو بدرک! 

                وما ندیده بگیریمش از پس عینک

 

 

درخت نارنج و سایه های بولواری        نشسته کارگری زیر رنج بیکاری

                      تو می دوی وسط فکرهای بی بیلش

:آهای!کارگری؟

با شتاب و باهیجان

سوار میشوداز پشت اتوموبیلت!

*آکرا ، پایتخت کشور آفریقایی غنا (ساحل طلای سابق)، واقع در کرانة شمالی خلیج گینه در اقیانوس اطلس، درحدود 600 کیلومتری شمال خط استوا و نزدیک نصف‎النهار مبدأ، با ْ5 و َ32 عرض شمالی و َ12 طول غربی. آکرا در جنوب شرقی کشور غنا و در دشت آکرا قرار گرفته است. ارتفاع آکرا بین 3 تا 30 متر از سطح دریاست که از جنوب به شمال افزایش می‎یابد، ولی شهر عمدتاً در زمین بالنّسبه مسطحی قرار گرفته است. گاه در دشت آکرا تپه‎هایی برآمده‎اند. مسطح بودن زمین معلول فرسایش ممتد و عمل باد بر صخره‎های زیرین است و آب دریا متدرّجاً لایه‎های موازی از گل و ماسه، ماسه و سنگ بر آنها خوابانیده است. جای جای، گُسَلهایی نیز پدید آمده است. در بسیاری از نقاط شهر، زمین استحکام کافی برای ایجاد ساختمان ندارد. این نیز مشکلی برای شهر آکرا پدید آورده است. هموار بودن زمین، شهر را به آسانی در معرض سیل قرار می‎دهد و وجود گُسَلها اغلب موجب زمین لرزه می‎شود که سخت‎ترین آنها در 1939م بوده است. شهر اکرا از غرب به شرق در امتداد ساحل 24 کمـ طول دارد و فاصلة شمالی‎ترین تا جنوبی‎ترین نقطة آن 14 کمـ است . رود فصلی ادو از میان شهر می‎گذرد و به درون تالاب کُرل می‎ریزد و این بزرگترین مرداب شهر است که مرز غربی جیمز تاون و آشر تاون را تشکیل می‎دهد. مهمترین رود آکرا، دِنسو ، نزدیک مرز غربی است که منبع آب آکرا محسوب می‎شود و چون از مناطق جنگلی پرباران سرچشمه می‎گیرد، جریان آن دایمی است. آب و هوای آکرا نوعی آب و هوای استوایی است، ولی با این وصف بارش سالانة آن نسبتاً کم و درحدود 750 میلیمتر و میانگین ماهانة حرارت نیمروز آن چندان تفاوتی با میانگین سالانة آن که ْ2/29 سانتیگراد است، ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

   + حسان.ط ; ٢:٥٤ ‎ق.ظ ; جمعه ٢٩ دی ۱۳٩۱
تابو تابو ()